|
Çok özledim seni.. Bazı geceler vardır, aklında olup yanında olmayanlar kaçırır uykunu... Nereye dönersen dön,ne içersen iç, ne kadar dua edersen et olmaz... Bir zamanlar sen olmadan uyuyamadığını söyleyen birinin başkasıyla uyuyor olma ihtimali boğar seni Buna engel olamazsın. Arayamazsın, soramazsın, duyamazsın... Yani kalbin kırıksa uyumazsın. Ne zaman başını yastığa koysan, göğsüne bir şeyler batar... . Yani seviyorsan, Yani hiçbir zaman ayrılamayacak ki gibi alışmışsan, bağlanmışsan özlemek diye bir şey var bu hayatta. Ve bir daha ona sarılamayacağını, gözlerine bakamayacağını, bir daha asla onu gülümserken izleyemeyeceğini bile bile özlemek koyar seven adama... Beni en çok üzen ne biliyor musun? Seni en iyi tanıyan benim! "Nasılsın" diye bile sormama gerek yok sana; çünkü yüzünden, gözlerinden, hatta seni görmesem bile ses tonundan anlayabilirim.. nasıl olduğunu... Neyi çok sevdiğini en iyi ben bilirim, neden nefret ettiğini de... Seni bir daha kim sevecek böyle, kim sakınacak gözünden bile Çok özledim seni, milyon kere özledim... İlkindim, sonun da olmak isterdim; Ne yazık, sonum oldun.... . Yanında olmak vardı şimdi, "kaderimsin" der gibi alnından öpüp uyumak... İlla sevgili gibi değil, sevdiğin herhangi bir eşya olmak bile güzel olurdu. Mesela saç tokan,saatin, bir oje ya da bir kolye... Seninle olduktan sonra sana ait herhangi bir şey olmak bile güzel. Yastığın olmak vardı şimdi... Saçlarına, dudaklarına, yüzüne dokunmak ne büyük bahtiyarlık olurdu. Sana şimdi seni ne kadar özlediğimi, ne kadar sevdiğimi, ne kadar yanında olmak isteğimi günlerce anlatabilirim. Ama bunu anlatmak için günlerce beklemeye tahammülüm yok. Kısacası sevgilim, Ben artık burnun burnumda uyumak istiyorum, Canım burnumda değil... EZGİN KILIÇ |
Aklım başka yerde sanki bedenim bambaşka bir diyarda… Sensiz kocaman bir yolculuğun içinde hiçliğe seyahatte gibi ruhum. Gelsen ve bitse tüm dertlerim Bir olsa beynim, bedenim, ruhum… @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] cim emegine saglık. |
Alıntı:
|
Alıntı:
|
Özledim Seni Sorma işte nasıl diye sen gibi özledim seni. Hani yazılamayan şiirler vardır ya gece sancılarına gebe, Hani dilinin ucundadır da derdini anlatamazsın ya kâğıtlara. Sonra. Sonra ilk dizeyi buluşturduğunda kâğıtla, Yüreğin bir kuş gibi çırpınır, mutluluktan uçarsın ya havalara. İşte ben seni o ilk mısra gibi özledim. Hani o kırk mumluk ampullerin aydınlığı vardır bilirsin gözleri kamaştıran. Ve aniden söner ışıklar kararır her yer kararır dünyan bir hüzündür başlayan korkudur saran bedenini. İşte tam o çaresizliğin o karanlığın içinde kaybolmuşken birden yanar ya ampuller. Ve ışığın huzuru dolar yeniden içine umut yol alır tekrar kaldığı yerden bir başlangıçtır bir sevinçtir bir mutluluktur gelen. İşte ben seni o ışık gibi özledim. Sorma işte nasıl diye sen gibi özledim seni. Özlemi anlatmak kolaydır özlediğin uzaktaysa eğer. Çünkü özlem uzaktayken güzeldir, kavuşacağını düşünerek özlersin. Ama ben seni gözlerinin ta içine bakarken, gözlerinde kaybolduğumda, Ellerin ellerimde yüreğinin atışları göğüs kafesimdeyken özledim. Hani sevdalar vardır bir damla suda boğulur. Ben seni, seninle el ele okyanusları geçerken özledim. Ben seni gardan hareket eden bir trenin ardından ya da limandan demir alan bir geminin ardından ya da son kez gözlerine bakıp yağmurlu bir akşamüstünde bir yolcu terminalinde otobüse binerken ardından mendil sallarken değil. Ben seni vedalar ve ayrılıkların ötesinde bir tren düdüğünde bir gemi sireninde ve otobüs kornasını her duyduğumda özledim. Sorma işte nasıl diye sen gibi özledim seni. Aşklar vardır yaşanan, umutlar vardır ortak bir yaşamın paydası Sonra umutların meyveleri vardır yarınlarda. Toz pembedir aşk çatısının altında cümle duygular. Ben seni aşkın ötesinde umudun en yücesinde beklentilerin uzağında hayatın en pembesinde özledim. Sorma işte nasıl diye sen gibi özledim seni. İnsanlar var yüreğinde nice sevdaları olan. Bir akşamüstünde güneşin batışında, ayın denize düşen aksinde, yaz akşamlarının ılık meltem rüzgârında, ya da gecenin koyu karanlığında gökyüzündeki yıldızlarda ararlar özlediklerini. Ya gözlerdir yıldızlarda asılı olan, ya kokusudur meltem rüzgârıyla gelen, ya da denizdeki yakamozdadır yârin tebessümü. Sonrasında şiirlerdir yârin üstüne yazılan ve bir güvercin kanadında salınan mektuptur özlemleri. Ben seni güneşin doğuşundan batışına kadar özledim Ben seni karanlığın en koyu yerinde sabahın ilk alacasında özledim Ben seni yazdığım mektupları sana okurken özledim. Ben seni gökyüzündeki yıldızlar kadar özledim Ben seni her adımda yaklaşılan umut kadar özledim Ben seni her anımda her saniye yanımdayken özledim Ben seni aldığım her nefeste özledim Benden bir an uzaklaştığında ben ölürüm. Ölüler özleyemez ki bebeğim… Sorma işte nasıl diye CAN gibi özledim seni… Alıntıdır |
emeginize saglik @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] |
Emeğine sağlık canım |
Alıntı:
|
Emeginize saglik @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
, Karabüke selamlar Hemseriyiz:) |
Alıntı:
|
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 20:45. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Copyright ©2019 - 2026 | IRCRehberi.Net