|
|
06 Temmuz 2023, 20:47
| #1 |
    |  Çünkü sesim Alışıktır sesine. HERKESİN AŞKI Gözyaşı sır, Gülümseyiş sır, Aşk sır. Aşkımın gülümsemesiydi o geceki gözyaşı. Anlatacağın bir hikaye değilim. Söyleyeceğin bir şarkı değilim Duyacağın bir ses değilim Göreceğin bir şey değilim. Bileceğin bir şey değilim... Ortak bir derdim ben, Çağır beni. Ağaç ormanla konuşur Bitkiler toprakla Yıldızlar büyük gezegenlerle Ben seninle konuşurum. Adını söyle bana. Elini ver bana. Sözünü söyle bana. Kalbini ver bana. Ben anlamışım senin yaralarını Senin dudaklarınla konuşmuşum bütün dudaklar için Benim ellerim tanır ellerini sadece. Aydınlık yalnızlığında seninle ağlamışım. Dirilerin hatırı için. Karanlık mezarlıkta seninle birlikte okumuşum, En güzel şarkıları. Çünkü bu yılın ölüleri, En aşık dirilerdi. Ver ellerini bana Alışıktır ellerin bana. Ey geç bulunan, seninle konuşuyorum Bulutun tufanla konuştuğu gibi. Yağmurun denizle konuştuğu gibi Kuşun baharla konuştuğu gibi Ağacın ormanla konuştuğu gibi Çünkü ben anlamışım senin yaralarını Çünkü sesim Alışıktır sesine. Ahmed Şamlu ( 1925 - 2000 ) ( İran ) 👍 5
________________ Çekme, Cennetimin Pencerelerine perde. Kaldır! Göz kapaklarını |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde