Sana olan endişem, kalbimdeki sızımdı,
Gözlerindeki ışık, benim gökyüzümdü.
"Seni ilgilendirmez" dediğin o tek cümle,
İçimde filizlenen umutları düşürdü.

Beni unutmandı tek, gecelerce korktuğum,
Yokluğun girdabında, her an yalnız kaldığım.
Senin her bir derdini, kendi derdim sayarken,
Sırtımdan vurulmuş gibi, öylece donakaldım.

Kırılan bu kalbimi, bilmem nasıl toplarım,
Artık senin yoluna, çıkmaz oldu yollarım.
Sana yanan bu canı, bir kelimeyle yıktın,
Sessizce köşe başlarında, her gün ağlarım.

Değer vermek suç sayıldı, sevgi bitti gözünde,
Bir yabancı gibiyim, artık senin izinde.
Beni öyle çok kırdın, öyle derinden üzdün,
Soldu tüm çiçeklerim, aşkın kara güzünde.