Kod

Sen gelmeden heyecanlı bekleyişlerle koşuyorum geleceğin yere
Gelince mutlulukların şaşkınlığıyla çarpıyor yüreğim
Nede hızlı geciyor saatler
Bir dur ya
bir dur sende mi düşmansın bana ey zaman
yeni oturduk 4 milyar yıldır durmadan akman yetmez mi
Bir dur bir dur
birazda dursan ne olacak ki

Zor olan kısmı ise sen gidince başlıyor çakılıyorum oturduğum yere
sanki hep karşımda oturuyorsun gitmek istemeye istemeye kalkıyorum
kalkınca da tekrar tekrar bakıyorum
bir şeyler unutmuşum gibi bir şeyler eksik
Ve eksilen sen oluyorsun sevgili
Iraklaşıyor bedenin aklım sende kalıyor
tekrar dönmek istiyorum aynı yere
Orda olmadığını bile bile bakıyorum masaya
Sonra tekrar tekrar oturuyorum
Yüreğim gördüklerime inanmak istemiyor gibi
Yoksun işte saatler önce gittin
Biliyorum
Gereksiz bir umut benimki
Ya geri gelirsen