![]() |
| | #1 |
| Anlatılan hep bekleyenin acısıdır, Gözü yolda kalanların sızısıdır şiirler. Oysa kimse geç kalmanın ne demek olduğunu anlatmaz, Nefes nefese bir kapıya varıp, O kilidin çoktan değiştiğini görmenin insanın içine çöken ağırlığını… Mevsimler şaşırır bazen, çiçek karda açar, Biz de öyleydik belki, takvimlere sığmadık. Öğrendim ki, bazı insanlar doğru zamanda gelmez, Sen tamamdın, ben tamamdım, Ama zaman kırıktı, onaramadık işte. Yürüdük, ufuk çizgisine varırız sandık seninle, Heybemizde umutlar, dilimizde yarım kalmış dualar. Meğer bazı yollar erken biter, Yol tükenir, patika susar, Ve insan bir noktada adım atacak yer bulamazmış. Şimdi elimizde solmuş bir harita, Pusula şaşkın, kuzey yorgun. Varılacak yer burası değildi, biliyorum, Ama bazı yollar yanlış yerde sona erer, Ve insan, kendi hikâyesine bile geç kalabilir bazen. 👍 1 | |
| |
| Şu Anda Bu Makale Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| |