Gidişinden sonra ilk defa girmiştim yatağa. Kokusu sinmiş yastığa; çektikçe sol yanımdaki kor alevlenmeye başladı. Neden gitti? Neden yarım bıraktı? Hani insan feryadını etrafını saran dört duvara anlatır da gözyaşlarını yine kendi eliyle siler. Yalnızlık böyle birşey işte.
Duramıyordum daha fazla, nefes alamıyordum evde. Ne yana baksam hatıralar üstüme geliyordu. Vestiyerde kalan atkı bile yüzüme dönüp alay ediyordu benimle.
Yine vurdum yollara. Evet, evet...Heybeli sahiline.
Bak bizim ihtiyarda burada. Yine aynı bankta oturmuş; elinde şarap şişesi. Hani parkasının düğmeleri kopmuş, saçına sakalına ak düşmüş hani, balıkçı bereli.Hani adı, Tecrübe. Eskilerden bir şarkı mırıldanıyordu;
''Gittiğin günden beri
Mutluluğu özledim
Birgün gelirsin diye
Kimseleri sevmedim''

Yanına otururken yüzüme döndü
''Ooo evlat, yine geldin he! '' dedi ve şarabından bir yudum aldı.Devam etti sözüne;
''Elin boş gelmişsin be evlat. İyi bir öğrenci değilsin bunu zaten anladık ; sen sevmeyi bilmiyorsun. Bu gidişle öğreneceğin de yok zaten. Ama en azından ikramı bil be evlat!''

Bir yudum daha aldı. Mehtaba daldı gözleri. Şehrin ışıklarıyla yakamozun yansıması öyle güzel görünüyordu ki kayıkların arasından ;

'' İnsan durur durur neden özler bilir misin evlat? Bu gidenin ayıbıdır aslında. Kimse istemeyene gitme demedi ki... Git... İstemiyorsan git, amenna.. Saygı duymak düşer sevene. Seven, tek taraflı da sever.
Ama gideceksen, insan gibi git
Adabınla git gideceksen
Sevdaya yalan katma
Kalanı ayazda koyma
Bahanen olmasın be giderken.
Git
İstemiyorsan git
Saygı duymak düşer bize
Seven, tek taraflı da sever
Gideceksen git
İnsan gibi git
Bir başına git gideceksen
Kalbimi de bavuluna koymadan git
Beni yarım bırakmadan git
Seni seveni incitmeden git
Uğruna onca savaş verilmiş sevdanın
Selam-ı aşktan mahrum kılmadan git
Gideceksen adabınla git
Anılara saygısızlık etmeden git
Beni aşktan soğutmadan git
Git sevmiyorsan
Ama edebinle git
Arkanda yorgun
Arkanda düşman
Arkanda çaresiz
Arkanda perişan
Arkanda derbeder bir kalp bırakmadan git
Umutları da çantana atmadan git
Dünyayı başıma yıkmadan git
Gideceksen insan gibi git
Bir mum bırak geride giderken
Bırak ki; karanlığa söveceğine kalan
Bir ışık tutabilsin en azından
Bahanesiz git gideceksen
Gideceksen dürüstçe git
İnsan gibi git gideceksen
Adabınla git.

^Neyse... Nerde kalmıştık ey sevgilim...!^ dedi şişesini kaldırıp ağzına götürürken. Son anda fark etti çoktan boşaldığını;

''Haa tamam, tamam hatırladım...Bitmiştik!''