Sessiz geçen bir gecenin derinliğinde yazıyorum sana bu satırları…
Ne rüzgâr var ne de yağmur, ama içimde esen bir şeyler var; sanki senin yokluğunun sessiz çığlıkları. Şarkıda geçen o sözler kulaklarımda yankılanıyor:
“Ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni…”
İçimden geçeni tam da bu dizeler anlatıyor. Çünkü ben, seni üzebilecek her şeyin önünde bir siper olmak isterdim.

Eğer bir gün yollarımız ayrı düşerse, bir gülüşün kadar sıcak, bir bakışın kadar huzurlu anılarla hatırla beni. Ne yalnızlık dokunsun sana ne de yalanlar kirletsin kalbini.
Hayat seni nereye savurursa savursun, içinin en güzel köşesinde hep bir yerim kalsın… Sessiz ama varlığını hissettiren bir yer.

Bazen kelimeler yetmez ya… Ben de şimdi tam oradayım. Anlatamadıklarımı kalbimle yazıyor, gözlerimle mühürlüyorum.
Belki bir gün bu satırları okuduğunda, içinden hafif bir rüzgâr geçer… ve o rüzgâr sana beni hatırlatır.

Sevgiyle,

14.10.2025
04:23 ~•









..
.

🕊️