IRCRehberi.Net- Türkiyenin En iyi IRC ve Genel Forum Sitesi

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Bugün sizlerle güzel ve duygusal bir hikâye paylaşmak istedim. 🌹

Belki bir fincan kahvenin tadına bakışınızı bile değiştirecek... ☕❤

☕ TUZLU KAHVE

Bazı aşklar bir fincan kahvenin içinde saklıdır...

☕ ❤ ☕

Ömer Köroğlu — Hikâye

Delikanlı, bir partide kıza rastlamıştı.

Kız çok güzeldi. O gün kızın peşinde koşan o kadar genç vardı ki...

Delikanlı dayanamayıp partinin sonunda kızı kahve içmeye davet etti.

Kız, parti boyunca dikkatini çekmeyen bu çocuğun davetine şaşırdı. Ama tam bir kibarlık gösterisi yaparak kabul etti.

Hemen köşedeki şirin kafeye oturdular.

Delikanlı öyle heyecanlıydı ki kalbinin çarpmasından konuşamıyordu. Onun bu hali kızın da huzurunu kaçırdı.

Kız, “Ben artık gideyim.” demeye hazırlanırken delikanlı birden garsonu çağırdı.

“Bana biraz tuz getirir misiniz? Kahveme koymak için.”

Yan masalardan bile şaşkın yüzler delikanlıya baktı.

Kahveye tuz!

Delikanlı kıpkırmızı oldu utançtan ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye başladı.

Kız, merakla sordu:

“Garip bir ağız tadınız var.”

Delikanlı anlatmaya başladı:

“Çocukken deniz kenarında yaşardık. Hep deniz kenarında ve denizde oynardım. Denizin tuzlu suyunun tadı ağzımdan hiç eksilmedi.

Bu tatla büyüdüm ben. Bu tadı çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan.

Ne zaman o tuzlu tadı dilimde hissetsem çocukluğumu, deniz kenarındaki evimizi ve mutlu ailemi hatırlıyorum.

Annemle babam hâlâ o deniz kenarında oturuyorlar. Onları ve evimi öyle özlüyorum ki...”

Bunları söylerken gözleri nemlenmişti delikanlının.

Kız, dinlediklerinden çok duygulanmıştı.

İçini bu kadar samimi döken, evini ve ailesini bu kadar özleyen bir adam, evi ve ailesini seven biri olmalıydı.

Kız da konuşmaya başladı.

Onun da evi uzaktaydı.

Tıpkı çocukluğu gibi...

Kız da ailesini anlattı.

Çok şirin bir sohbet olmuştu. Tatlı ve sıcacık...

Ve bu sohbet, öykümüzün harikulade güzel başlangıcı olmuştu.

Buluşmaya devam ettiler.

Ve her güzel öyküde olduğu gibi...

Prenses, prensle evlendi.

Ve sonuna kadar çok mutlu yaşadılar.

Prenses ne zaman kahve yapsa, prensine içine bir kaşık tuz koydu.

Hayat boyu...

Onun böyle sevdiğini biliyordu çünkü.

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

☕ 40 YIL SONRA...

40 yıl sonra adam dünyaya veda etti.

“Ölümümden sonra aç.”

diye bir mektup bırakmıştı sevgili karısına.

Mektupta şöyle yazıyordu:

“Sevgilim, bir tanem...

Lütfen beni affet.

Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurduğum için beni affet.

Sana hayatımda tek bir kere yalan söyledim.

O da tuzlu kahvede.

İlk buluştuğumuz günü hatırlıyor musun?

Öyle heyecanlı ve gergindim ki, ‘şeker’ diyecekken ‘tuz’ çıktı ağzımdan.

Sen ve herkes bana bakarken, değiştirmeye o kadar utandım ki yalanla devam ettim.

Bu yalanın bizim ilişkimizin temeli olacağı hiç aklıma gelmemişti.

Sana gerçeği anlatmayı defalarca düşündüm.

Ama her defasında korkudan vazgeçtim.

Şimdi ölüyorum ve artık korkmam için hiçbir sebep yok...

İşte gerçek:

Ben tuzlu kahve sevmem!

O garip ve rezil bir tat.

Ama seni tanıdığım andan itibaren bu rezil kahveyi içtim.

Hem de zerre pişmanlık duymadan.

Seninle olmak hayatımın en büyük mutluluğuydu ve ben bu mutluluğu tuzlu kahveye borçluydum.

Dünyaya bir daha gelsem, her şeyi yeniden yaşamak, seni yeniden tanımak ve bütün hayatımı yeniden seninle geçirmek isterdim.

İkinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da...”

Yaşlı kadının gözyaşları mektubu sırılsıklam ıslattı.

Lafı açıldığında bir gün biri kadına:

“Tuzlu kahve nasıl bir şey?”

diye soracak oldu.

Kadının gözleri nemlendi...

Ve dudaklarından tek bir cümle döküldü:

“Çok tatlı... Çok tatlı...”

❤ ☕ ❤

Bazı sevgiler, sevdiğinin sevdiği şeyi sevmekten geçer.
Bazı hatalar ise yıllar sonra bile en güzel anılara dönüşür.

🌐 Lafzona.Com — Güzel paylaşımların keyifli adresi. 📻📼✨