Ülkenin Kültürel Düzeyini Arttırmak İçin Ne Gerekli
 

Konu açılalı çok olmuş ama cevap vereyim:

Dünyada bir insanın siyaset konuşmasından daha önemli bir mesele yok. En önemli konu siyaset. Dedikodu yapmakla siyaset konuşmayı nasıl aynı potada eritiyorsunuz merak ediyorum.

Dünyada ve Türkiye'de bahsettiğiniz gelişmelerin olması için en başta gerçekleşmesi gereken şey politikleşmektir. Yani siyaseti hayatımızın bir parçası haline getirmektir. Siyaset yapmanın siyaset konuşmanın gereksiz bir mesele olduğu 12 eylülcülerin bu ülkeye attığı bir kazıktır.

Yediklerimiz içtiklerimiz, asgari ücretin ne kadar olduğu, yıllık kaç gün izin kullandığımız, ciğerlerimize çektiğimiz havanın temizliği, plajlarımızın temizliği, haftada kaç saat çalıştığımız, kaç çocuk yaptığımız, kaç yaşında evlenmeyi düşünebildiğimiz, ev, araba almak için kaç sene çalışacağımız, bir eve haftada kaç kilo et girdiği, haftada kaç gün dışarda yemek yiyebildiğimiz, aklınıza gelebilecek her şey ama her şey siyasetin konusudur. Bunların hepsini siyaset belirler. Türkiye siyaset konuşulduğu için değil, siyaset konuşulmadığı için bu haldedir. Özendiğiniz, beğendiğiniz ülkelerin, gelişmiş kabul ettiğiniz ülkelerin hepsi politikayı ve siyaseti hayatın bir parçası haline getirdiği için veya zamanında birileri bunları yaptığı için zengin ve müreffeh ülke olmuşlardır. Siyaset konuşmak gereksiz ve boş iş değildir. Bu kafadan çıkalım.

Siyasal İslam'ın olduğu yerde kültürden bahsedilemez, bahsedilmesi teklif dahi edilemez. Bilime, ilerlemeye, çağdaşlığa, sanata, felsefeye aykırı bir zihniyetten, toplums faydalı bir şey çıkmaz.

Az evvel... İş yerine girerken yolda bir aile gördüm. Araçlarına binmek üzerelerdi. Hanımefendi herkesin annesi gibi ortalama bir kapalı giyime sahip. Fakat eteğinin dibinde öylesine kocaman harflerle Cristian yazıyordu ki şaşırmamak elde değil. Ciddi ciddi durdum ve eşine söyleyip söylememek hakkında kararsız kaldım. Söylesen dert, söylemesen dert. Hayırdır sen benim eşimin eteğine mi bakıyorsun dese adam haklı bir şey diyemezsin. Adım attım atacağım, ayaklarım bile sürüncemede kaldı. Umarım içlerinden biri fark eder temennisiyle iş yerine girdim...

İnandığı değerlere bile bu kadar uzak olan insanlar topluluğundan bahsediyoruz. Kültürü konuşmak şöyle dursun...

Dün bir arkadaşla tanıştım. Belediyenin temizlik ekibinden. Yine iş yerinin önündeyiz. Çocuk yer göstererek, şu binadan direk kafama çöp atıldı dedi. Kültür mü konuşabiliriz?

8-18 yaş arası çocukların ağzından küfür eksik olmuyor. Bunları anneleri babaları nasıl yetiştirmiş, daha doğrusu nasıl yetiştirmemiş siz düşünün. Evladına terbiyeyi öğretmekten aciz bir topluma dönüştük. Kültüre sıra gelir mi sizce?

Çocuklarına dair tek uygulaması nick verir gibi saçma sapan isimler vermek ve sadece gözalıcı kıyafetler giydirip fotoğrafını paylaşmaktan öteye geçmeyen insanların olduğu bir toplumda kültürü nasıl tartışabiliriz ki?

Geçenlerde bir arkadaşın çocuğuyla tanıştım. 3-4 yaşında bir kız çocuğu. Öylesine edepsiz bir jargona alıştırılmış ki anlatamam. Çocuğu edepsizce, saygısızca ve patavatsızca konuşmaya teşvik ediyorlar ve bunu da maharet sayıyorlar. Övündükleri tek şey çocuğun ismi ve güzelliği. Peki bu çocuğu böyle arsız yetiştirince, ileride pişman olmayacaklarını mı zannediyorlar? Büyüdüklerinde de benim çocuğum niye böyle oldu diye dövünüyorlar.

Ya arkadaşlar, biz daha işin abcsini okuyamıyor ve göremiyoruz. Bu şartlar altında kültürü nasıl konuşabiliriz ki?

Karşımızda bir reklam şirketi var. İki kardeş ortak. Evleri çok yakın olduğu için işe yürüyerek gidiyorlar. Her önümüzden geçtiklerinde yürürken ellerinde telefon, ekrana gömülmüş vaziyetteler. Bir kez başı dik yürüdüğünü görmedim hiç birinin. Her yaştan insanımızın denge tutturamadan ekrana bu kadar gömüldüğü bir zamanda kültürden nasıl bahsedebiliriz ki?

İnsanlar birbirleriyle sohbet etmekten bile aciz. Devam edesim gelmedi an itibariyle. Akşama kadar yazalım faydası yok.

Toplum olarak bu kadar kuvvetli bir tarihi ve kültürü olan bizler bunu gerçekten hak etmiyoruz.

Toplumu bastirmislar sindirmisler ...Heyyy konusma konuşursan Silivri ,heyyy suss ağzını açarsan sonu terör örgütüyle suçlamak, gazeteci yazma sonun bomba olur hapis olur sürgün olur kurşun olur...Milleti öyle bir geçim derdine sürüklediler ki insanlar bu gün eve ekmek giturebilirmiyim derdinde siyaseti mi düşünür, düşünemez dusundurtmezler konuşamaz konusturmazlar... Kuzu oldu herkes kuzu....