IRCRehberi.Net- Türkiyenin En iyi IRC ve Genel Forum Sitesi

Varys: Aegon'un düşmüş düşmanlarının ellerinden alınan, Dehşet Balerion'un ateşli nefesiyle eritilen bin kılıç... Bin kılıç mı? İki yüz tane bile yok. Saydım.

Littlefinger: Saydığından eminim. Çirkin, küçük bir şey. Yine de belli bir cazibesi var. Sandalyelerin Lysa Arryn'i... İkinci seçeneğinle yetinmek zorunda kalman ne kötü.

Varys: Henüz yolun başındayız dostum. Benim istediğimi elde etme ihtimalimin sende böyle bir dehşet yaratması gerçekten onur verici.

Littlefinger: Seni engellemek hiçbir zaman benim birincil amacım olmadı, buna söz veririm. Gerçi, kim arkadaşlarının ara sıra başarısız olduğunu görmekten hoşlanmaz ki?

Varys: Çok haklısın. Örneğin, Sansa Stark'ı Tyrellere verme planını suya düşürdüğümde, dürüst olmak gerekirse içimde kesin bir keyif hissi uyandı.

Littlefinger: Ama senin sırdaşın... Planlarım hakkında sana bilgi sızdıran ve koruyacağına yemin ettiğin o kız... Ona hiçbir keyif getirmedin. Ve o da bana hiçbir keyif vermedi. Benim açımdan kötü bir yatırımdı. Neyse ki yeni bir şeyler, cesurca bir şeyler denemek isteyen bir arkadaşım var. Ve ona bu taze soluğu sağladığım için bana öyle minnettar kaldı ki...

Varys: Ne yaptıysam krallığın iyiliği için yaptım.

Littlefinger: Krallık mı? Krallığın ne olduğunu biliyor musun? Aegon'un düşmanlarının bin kılıcı... Yalan olduğunu unutana kadar birbirimize tekrar tekrar anlatmayı kabul ettiğimiz bir hikaye. Peki, yalanı terk ettiğimizde elimizde ne kalıyor? Kaos. Hepimizi yutmayı bekleyen dipsiz bir çukur.

Varys: Kaos bir çukur değildir.

Littlefinger: Kaos bir merdivendir. En yükseğe tırmanmaya çalışanların çoğu başarısız olur ve bir daha asla deneyemezler. Düşüş onları parça parça eder. Bazılarına ise tırmanma şansı verilir ama onlar reddederler; krallığa, tanrılara ya da aşka tutunurlar. İllüzyonlar... Sadece merdiven gerçektir. Tek gerçek tırmanmaktır.

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]