![]() |
| | Seçenekler | Stil |
| | #1 |
| [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] Bir insan neden vazgeçer, bilir misin Sevgi vermeyen bir bakışı anladığı gün vazgeçermiş Bende senden vazgeçtim Belki de hiç yoktu o bakışlarda sevgi ben kendi sevgimden sana bakıp sevgiyi var sandım sende Kendimden kattım sana kendimden büyüttüm seni Ama Sen hic anlamadın bendeki seni Sonra daha dikkatli baktım daha da yaklaştım sana Ve gördüm ki aradığım şey aslında hiç olmamış Ben kendimi kandırmışım Sen benim kaybettiğim zamanım oldun uykusuz gecelerim saatlerce düşündüğüm suskunluğum Bir gün dönüp hayatıma baktığımda geriye kocaman bir boşluk kaldığını görüyordum Meğer ben sana kapılırken kendimden uzaklaşmışım Rüzgarına kapılmışım nereye savrulduğumu bile bilmeden Şimdi gitmek kolay değil ama kalmak da kendime haksızlık olurdu Bazen vazgeçmek yenilmek değildir insanın kendini yeniden seçmesidir Ben şimdi kendimi seçiyorum Senden değil kendimden özür dileyerek başlıyo{rum} Çünkü en çok kendimi kırdım en çok kendimi beklettim en çok kendimi susturdum Ve artık biliyorum bazı vedalar birini kaybetmek için değil kendini yeniden bulmak için yapılır Hoşça (kal) Bende bıraktığın boşlukla değil o boşluğu kendimle doldurmayı öğrenerek gidiyorum...! ❤ 4👏 1 | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |