![]() |
| |
| | #1 |
| Sevdim seni karagözlüm, Adını bilmeden, Sesini duymadan, Bir bakışın ihtimaliyle sevdim… Gecenin en sessiz yerinde Kalbim adını fısıldadı rüzgâra, Her yıldız biraz seni anlattı bana, Ve ben sustukça daha çok bağlandım. Sevdim seni karagözlüm, Bir şarkının en hüzünlü yerinde, Yarım kalmış cümlelerimde, Unutmayı beceremediğim her an’da… Saçlarına dokunmadım belki, Ama hayallerimde Her telini ezberledim, Gözlerin… Geceyi kıskandıracak kadar karaydı. Sevdim seni karagözlüm, Bir İstanbul sabahında, Martılar uyanırken Boğaz’da, Kalbim seninle güne başladı. Bazen bir dua oldun dilimde, Bazen içime çöken bir sızı, Adını anmasam da Hep sen vardın içimde. Sevdim seni karagözlüm, Kavuşmak nasip olmadı belki, Ama sevmek… Sevmek bana yetti. Çünkü bazı aşklar Dokunmadan yaşanır, Bazı sevdalar Ömür boyu içte kalır. Ve ben… Sevdim seni karagözlüm, Hiç geçmeyecek kadar derin, Hiç bitmeyecek kadar gerçek… Yazan:Gece
________________ ![]() | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |